باب الثانی والعشرون ابیات ابوذیه سمیر عباس الیاسری الدیراوی ابو یاسر
باب الثانی والعشرون ابیات ابوذیه سمیر عباس الیاسری الدیراوی ابو یاسر
آنه الهمیت بهلی ونته بهلاک
اشوف الونه صارت ونته بهلاک
اشکثر چم دوب اعاین ونته بهلاک
صعب فرگاک گلی اشون بیه .
یریح الخیر زور اویاک درنه
اشوف انخبط ویه العای درنه
درنه اشگد عله البی وفه درنه
چثیره اهل الوفه تحت الوطیه.
اطب للدار وسمع ونه باها
اصیح ابصوت عالی ونه باها
یریت اتقور داری ونه باها
مدامنهه جفت بل حن علیه .
ابوک الچان خیمه الکم ولمکم
اویزیل اهموم منعدکم ولمکم
الوم الدهر یا صاحب ولمکم
السبب ماظل خوی یذکر خویه .
ابوی الچان خیمه النه ولمنه
اویزیل اهموم منعدنه ولمنه
اسهام البعد یاوسفه ولمنه
خظنه اولا بعد یرجع علیه .
صرت آنه ابعطارد ونته زحلای
ازیح اهموم عنک ونته زحلای
اشکثر ونه اسمعت بس ونته زحلای
زحل راحت زحول النار بیه .
اشعجب دهری اویه ربعک ماتعدنه
چثیره انفاس صارت موته عدنه
ابد مایوم نفرح مات عیدنه
ولا نرتاح حد یوم المنیه.
اجیت آنه آرد اعازی منعزانه
وصیحن راح وسفه من عزانه
ربی اهوا الجمعه منعزانه
الموت اوقسمت الباری علیه .
بمناسبت وفات المرحوم الحاج شیخ کامل الصیوان الهلیچی
یاوسفه او الف یاحیف کامل فارق اخوانه
بقت اهل السلف هلیوم کلهه ابحزن قرگانه
هیبه اوفخر فارگنه العرب تشهد ابعنوانه
... الهلیچی الشالو تابوته ....
الله ایعاوظ اعلیکم بلفراح
اوراح البی وفه ینعد بلفراح
بقیت انحب ودگ راح بلفراح
عله احزام الظهر راح امندیه .
بحق شیخ ظاحی شیخ کامل الهلیچی
عسه الله یجبر امصابک یظاحی
الک کل السلف واگف یظاحی
اشوفن بل سلف صایر یظاحی
گلت وسفه انطفت نور الهلیچیه.
الدهر لم لم هموم او صار منحط
اوطیر الصاف ابد علگاع منحط
البشت هوا فخر عل متن منحط
تلبسه اهل الوفه اوعدهم حمیه.
لعب بیه زمانی اشلون مارد
اوسهم البعد بلدلال مارد
الف وسفه النحبه راح مارد
اتانی ایعود حد یوم المنیه.
اشکثر چان الوکت یا ناس راحا
بقیت آبجی عله الی اتروح راحا
هم اتصیر الی یاربع راحا
یم ربعی الذی تحت الوطیه.
یا حیف انحلت والعمر شوفات
وشوف الدهر فت بعظای شوفات
اعیونی اشگد الم وهموم شوفات
من الدنیه الذی متحن علیه .
راحا ابهل زمن یا ناس منشف
اودمع العین منل الوجنات منشف
بدینه انشوف کلشی الچان منشف
اخو مایمر بعد ایشوف اخیه .
